Noordelijke baars

De rit naar het Noorden gaat gelukkig voorspoedig. De ijzel zit in het Oosten en Zuidoosten. Alleen de vlagen mist moet ik trotseren. Bij de Mac staan Frits en Paul al te wachten. Het is Peter die nog ontbreekt maar even later is ook hij aanwezig. Na bijgepraat te zijn, gaan we op weg naar de haven.

Het is half tien en het weer voelt goed. Het is helder en de zon schijnt een mooi licht over het water. De haven ligt er prachtig bij. Het water is vlak, glad zelfs en donker van kleur. We hebben er geweldig veel zin in en we verwachten ook veel van deze dag. Mijn hengel is al opgetuigd en weldra gaat er een gele shad te water. Eerst een knabbeltje (zoals Bas dat zo mooi kan zeggen) en dan hangen! De eerste worp levert een baarsje af. Dat lijkt op een heel goed begin.

Langzaam vis ik naar mijn favoriete plek toe en als ik daar eenmaal sta, heeft Frits er een baars aan. Dan blijft het een poos stil en als ik naar het beginpunt terug loop hoor ik dat Peter een mooie baars van 32 cm heeft gevangen. Nog steeds blijf ik er in geloven. Met Paul loop ik naar een haven met grote boten en mooie stevige steigers maar halverwege bel ik toch even Frits zodat hij weet waar we zijn. Hij was ons al aan 't zoeken en vertelt dat hij met Peter maar een water achter de haven gaat om te spinnen. Paul heeft daar ook wel oren na en we gaan terug naar Peter en Frits. Op de terugweg nog even een ratje uit de auto gepakt en de vijf grammer.

Het ratje, een creatie van Frits moet nog ingevist worden maar als dat gebeurd is, maak hij een mooi beweging op de tikjes die ik 'm geef. Intussen maakt mijn buik wat knorrende geluiden en neem een boterhammetje. Lekker boterhammetje maar ik krijg er de hik van en pak een flesje water  terwijl de rat in het water plonst. Een paar slokken water doen de hik verdwijnen maar m'n ratje ook. Hij was gezonken en bij de eerste beweging hem binnen te draaien zit hij vast. Op de brug pak ik de lijn vast en trek een borrelend gevaarte omhoog. Nog een keer trek ik hard aan de lijn en dan breekt m'n staaldraadje. Ik trek een staaldraadje met een trekkracht van een drie kilo aan gort en zo raak ik m'n ratje kwijt.

Ik ontmoet een poosje later de jongens weer en daar worden we door Frits getrakteerd op een lekkere koek. We keren daarna weer naar de haven waar we begonnen zijn om het daar nog eens te proberen. Na veel gepeuter en een pijnlijke rug ga ik op een kanon zitten om het laatste boterhammetje weg te werken en even te genieten van de zon die er in overvloed is. Peter vangt warempel nog een baars. Zijn tijd zit er gelijk ook op en neemt afscheid van ons.

Gedrieën vissen we nog wat verder de kaden af maar er komt geen visje meer bij. Nu is het Paul die verplichtingen thuis heeft en ook afscheid neemt. Het lijkt het verhaal van de tien kleine negertjes wel!

Met Frits ga ik naar de haven waar ik met Paul naar toe zou gaan. We nemen de auto want het is toch een hele tippel. Weer prachtig helder water en lekker diep maar ook hier wil het niet lukken (op een aanbeet bij Frits na) om een baars te vinden. Als het gehele steiger is afgevist hoor ik van Frits dat hij nog een jachthaventje weet. We gaan daar weer per auto heen en als we uitstappen, heel dicht op het water, lijkt het wel zomer zo warm is het hier. Het is een kleine compacte haven met een groot middenwater. De zon heeft hier de hele ochtend op kunnen schijnen en daar profiteren we nu van. Of het goed is voor de baarzen...wie zal het zeggen! Het is wel goed voor de mens, de visser. Nadat we minstens duizend worpjes hebben gemaakt over de hele dag, hangt Frits loom tegen een houten paal van het steiger in het zonnetje en ik zit op de kade naar Frits te kijken en denk, "Frits die vist niet meer, die geniet van de zon", en ik ook eigenlijk!

We praten nog even na en gaan dan naar de auto. We hebben weinig baarzen uit hun hol weten te krijgen, dat is jammer! Toch gaan we tevreden naar huis naar ons eigen hol. Volgende keer beter!

Ap