Streamersnoeken

Frits heeft ratten voor me gemaakt om aan de 5 grammer te vissen. Nog nooit heb ik een rat aan m'n spinhengel gehangen. Ik zag er veel vissers mee vissen en vangen, onder andere Frits, maar ik deed het nooit. Ik weet ook niet waarom. Toch ging ik overstag door de vangsten die Frits er de laatste keer behaalde. Frits en ik dus aan de streamer en Peter aan de spinner, bij hem zijn we ook te gast.

De rat moet eerst verzopen worden en uitgeknepen voordat hij goed vist. Ook een loodhagel knijp ik op het staaldraadje. Er komt langzaam actie in doordat hij goed water opneemt en ik begin ook te wennen aan het ritme dat er ingebracht moet worden. Het is een beetje als jerkbaitvissen maar dan minder krachtige tikken. Frits zei: "Je kan zo'n rat eigenlijk niet verkeerd vissen, als je er maar een beetje mee rommelt" Hij heeft gelijk, ik heb er plots een snoek aan maar die is er ook zo weer vanaf. Na een paar worpen zie ik een kolk op een halve meter achter de rat maar de snoek pakt de rat niet. Ik laat het aan Frits over en die haakt 'm ook na enkele worpen maar ook bij hem lost hij de haak.

Peter is al uit het zicht, Frits en ik stropen het water nauwkeurig af door wat langer op één plek te blijven. Lange tijd gebeurt er niets. Peter komt ook weer terug en er wordt besloten naar een ander viswater te gaan. Een wat beschut water, (vroeger ook polder) dat vaak wat snoeken oplevert als het in de polder niet wil lukken. Goede keus, mooi helder water dat weer een beetje vertrouwen geeft. Ik loop in tegengestelde richting als afgesproken naar een bruggetje waar een berg takken voor ligt. De eerste worp is raak, een flinke dreun op de vijfgrammer. De eerste streamer/rat-snoek is een feit. Het geeft gelijk vertrouwen.

Als ik terug loop is Frits van plek gewisseld met Peter. Ik sta naast Peter en zie zijn hengel in een halve cirkel staan. Het water kolkt en bruist. Er zit iets moois aan de vijf van Peter. Frits die het ook zag gebeuren komt naar ons toe. Als de snoek moe is pakt Frits hem achter de kieuwen en ligt er een gigant in het gras. Vier en tachtig centimeter op een vijfgrammertje van glas, wat een genot om het te zien.

Er komen nog twee snoekjes de kant op en we struinen verder. Op een zeker moment herken ik een stuk water. Ik heb er ooit een snoek gehaakt die los schoot en Peter ook. Peter was eigenlijk de eerste die 'm er aan had. Toen was het met een spinner en nu met een rat.. De derde worp, een kolk achter de rat en de lijn valt slap, een heftige haal van de hengel brengt leven in het water. Nu niet losschieten! Een mooi snoekje komt in het net.

De snoeken willen niet meer bijten en als het begint te schemeren maken we ons rondje pratend af en gaan naar de auto's. Het was weer een prachtige visdag waar ik graag op terug kijk.

Peter, Frits, bedankt voor het gezelschap!

Ap