3 januari 2008

Floret pret met Peter en Ap

Het waait veel te veel voor het ultra lichte spinnen maar in sommige delen van het land gaat de polder over in stedelijke bebouwing. Niet van die kleine woonwijkjes maar lekker royaal ingedeeld. Veel water is intact gelaten en staat in verbinding met de polder waar het voor ons te veel waait. Soms wijken we uit naar de bebouwing door het slechte weer maar nu gaan we er bewust naar toe. De wapens zijn de lichte Floretjes van Fair Play voorzien van de allerlichtste spinnertjes.

Na de koffie bij Francien en Peter zijn we in een ogenblik op de visplek. Even zo gauw zijn de hengeltjes opgetuigd en gaan de spinnertjes te water. Niet lang erna dient het eerste snoekje zich aan. Dat geeft de burger moed en, het water zeer goed dekkend, wordt er verder gespind. Schuilplaatsen zijn er genoeg voor de snoek in de vorm van drijvend vuil en afgevallen takkenbossen. Het riet is gemaaid en ligt op de kant dus we kunnen er overal bij.

Het is weer tijd voor een snoekje, en een klein maar zeer fel rovertje komt op de kant. Peter die de overzijde heeft afgespind komt aan de kant vissen waar ik ook vis en samen lopen we naar het eind van het water waar een duiker de verbinding verzorgt met de rest van het water. Aan het eind gekomen passeer ik Peter en hopla weer een snoekje. Nu één, een Floret waardig en het wapen buigt diep. Niet nederig maar tactisch buigend en het snoekje mag op de foto.

We vissen nog zo'n zelfde water af, een plek waar Peter eerder met Frits een paar missers had. Daar staat Peter ineens met een zeer kromme hengel met een heel knappe snoek eraan. Ik grijp naar het fototoestel maar voordat ik het uit m'n zak heb, is de rover er vandoor. Jammer, ik had 'm graag op de foto genomen. We vissen verder en komen in de buurt van water waar ik eerder viste. We vissen een klein stuk van het water af en maken een rondje om het rijtje huizen om aan de andere kant van dat water weer uit te komen. Daar vissen we beide kanten meter voor meter af. Dan ineens roep ik ja! Een snoek kromt zich rond m'n spinner maar heeft 'm nog niet in de bek. Een tiende seconde later wel en de hengel gaat krom. Er gebeurt iets geks maar ik heb nog niet door wat er gebeurt. De snoek gaat van links naar rechts en de lijn wappert heen en weer. Dan merk ik dat de antiretour niet aan staat en beduusd sta ik naar de slappe lijn te kijken, de snoek is er intussen af. Hoewel het water redelijk breed is, heeft Peter het schouwspel kunnen volgen. Er is in ieder geval leven in de brouwerij.

Tien minuten verder krijg ik een ruk en sta ik weer met een slappe lijn. Nu is de lijn afgehapt, waarschijnlijk heeft de snoek de spinner niet eens in de bek gehad. Het is me al eens overkomen. Ik kon de spinner aan de kant gewoon uit het ondiepe water pakken.

We gaan weer richting de auto en komen aan bij ons eerste water. Ik loop nu aan de kant die Peter eerst afviste en Peter aan de kant waar ik liep. De koude wind die er vanmorgen was, lijkt ook het eind van de middag snel af te koelen. Het zonnetje laat zich gelukkig nog zien. Het laatste stuk water spinnen we af. Peters Floretje staat plotseling krom en zeker niet van de takkenbossen die er in overvloed liggen aan zijn kant. Een snoekje trekt het glas lekker krom. Ik ben te ver om naar 'm toe te komen en maak de foto over het water heen.

Elke millimeter van het resterende water spinnen we af maar er is geen snoek meer die interesse heeft. Bij de duiker komen we bij elkaar en samen lopen we terug naar de auto. Af en toe een worpje makend. We geloven het wel.

Peters Floretje is ingewijd en de mijne eigenlijk ook want ik had er alleen nog maar een brasem mee gevangen die ik in z'n kinnetje had gehaakt. We zijn er aan verslaafd geraakt. Duizend worpjes maken zonder moeite en elk snoekje geeft heel aardig sport. Of je nu struint door de polder, het vissen beleeft of lichter vist, een Floret geeft altijd pret!

Het was weer een reuze visdag Peter!

Ap