_____________________________________________________________________________

31 augustus 2008

Goudse polderkarper

Alle ingredienten klopten voor een geslaagde karperdag. Het weer zou meer dan voortreffelijk worden, de karpers waren er in overvloed, en met de vissers, Arjan en Harvey was zeker niets mis. Nog in het donker strompelen we, nou ja ik vooral met mijn slechte enkels, naar de eerste stek, door Arjan als sloot 1 aangeduid. We zijn ook te gast bij Arjan in zijn pas ondekte poldertje.

Karpers kruisen van oever naar oever. Dat laat mij besluiten gelijk een plekje in te nemen en Arjan en Hervey doen dat ook. De plantenrijke bodem maakt het vissen er niet makkelijker op maar hier en daar zijn er plekjes waar de mais de bodem kan bereiken. Ik heb het gevoel of er elk ogenblik een karper gevangen zal worden maar na verloop van tijd stel ik dat gevoel danig bij. Het zal niet makkelijk worden er één te haken.
 

Een praatje maken kan soms verhelderend werken. De manier van vissen, het voeren, het aas aanbieden, lijken op elkaar. Misschien moet daar iets aan veranderen om enig succes af te dwingen. Harvey is al naar een andere sloot en ik zoek 'm eens op. Hij blijkt er één te hebben verspeeld, jammer! Meerdere karpers hebben zich ook laten zien in deze sloot, vertelt hij. Harvey vist zoals ik en ook zoals Arjan dus iets veranderen lijkt niet nodig. Deze sloot is wel redelijk vrij van waterpest die in de eerste sloot zo welig tiert. Aan het einde van deze sloot waar twee hele smalle slootjes een T-kruising vormen, neem ik weer een plek in.

Ik lijk een goede plek tussen een paar planten te hebben gevonden en ik haal het tuig op om er met een paar verse maiskorrels te beginnen. Verdomme, zit ik toch weer vast! Ik trek wat harder en ineens voel ik de vis die er vandoor wil. De haak schiet los een boeggolf achterlatend.

Harvey's plicht roept weer en gaat er vandoor. Jammer van zijn karper die wist te ontsnappen. Arjan heeft een stek ingenomen op een meter of vijftien, zijn hoofd komt boven het riet uit zoals op de foto op zijn blog waar ik steeds aan moet denken. Op een onderbreking na van een uur of drie, vier, waarin we met de ultralichte spinhengel een rondje hebben gemaakt, is dit onze laatste stek. Het loopje langs het spinwater was een welkome afwisseling maar spinnen met dat bloedhete weer....

Ook hier kruist de karper door de sloot zonder naar een maiskorrel om te kijken en ook een paar blokjes smac brengen de karper niet in vervoering. Arjan roept iets... en de hengel staat krom, even dacht ik... ik begrijp zijn uitlating, het is een brasem. Als het pennetje wegglijdt gaan de mooiste gedachten door je heen en dan is een brasem een anti climax. Hetzelfde gebeurde met mij maar ik had al zo'n vermoeden.

Als de schemer nadert en we met een raadsel afscheid nemen van het poldertje, hebben we toch een goed gevoel. Het was de eerste keer in een onbekend water en we zijn een ervaring rijker om daar volgende keer alle creativiteit op los te laten. We vangen ze heus wel!

Ap

______________________________________________________________________________