De eerste snoeken van het nieuwe jaar

Ik ben opweg naar het Noorden. De vakantie is voorbij dus kan er weer gevist worden. Een streamer in lekker helder polderwater wordt het vandaag. Bij de mac aangekomen neem ik een bakkie en als ik net zit word ik gebeld, de afspraken zijn veranderd en we verzamelen bij Paul. Als ik daar aan kom ontmoet ik Paul en zijn vrouw Astrid, Peter en Frits en word ik getrakteerd op koffie met appelgebak. Ik kook en bak zelf ook graag maar hier kan ik niet tegenop, heerlijk!

Om een uur of tien rijden we naar de stek. Het zonnetje is al aardig te zien maar de wind voelt nog erg koud aan. Er gaan lepels en spinners te water maar voor mij dus de streamer. Er gaan enkele uren voorbij zonder dat er wat gevangen wordt. We zien wel vis maar die komt niet op de kant. Peter lost als eerste een snoek tijdens het fotograferen en bij Paul mist er twee keer een snoek. Frits en ik krijgen geen enkele misser en al helemaal geen aanbeet. Dan, op het laatste stuk van het water, vlak bij een brug en een forse rietkraag, gooi ik de streamer in. Hij loopt tegen de planten aan en als hij weer vrij loopt. knalt er een snoek op. Hé, dat werd wel tijd! Misschien dat het tij gaat keren.

Het is intussen tijd voor het broodje bal dat Frits voor ons heeft gereserveerd en we lopen terug naar de auto om naar de lokale kroeg te rijden. We gaan daarna ook een ander gedeelte van het polderwater bevissen. Hier en daar wordt toch nog een worpje gedaan. Opeens staat de vijfgrammer van Paul krom en komt er een tweede snoek op de kant.

Als de koffie en de balletjes zijn verorberd, gaan we naar de volgende stek. Eerst wat worpjes op de luwte plekken en dan de polder in. Er wordt weer een groot stuk water afgevist met als enig resultaat, een losser bij Paul. Frits voegt zich na enige tijd bij mij en we lopen gezamenlijk terug. We komen bij een paar duikers en Frits wijst op zijn favoriete stek, de duiker rechts. Vaak heeft hij daar een snoek gevangen. Hij gooit er deze keer ook zijn spinner in en laat 'm naar de duiker toe lopen. Alsof de snoek er op lag te wachten. Het vijfgrams glas gaat in één keer helemaal rond en dat is voor Frits maar ook voor mij even genieten. We lopen een stukje verder. Als we weer bij de luwte plekken zijn, komen ook Peter en Paul weer naar ons toe. Paul blijft bij de kruising vissen en ik loop de smalle vaart af. na enige worpen is het raak, een kleine snoek die aan de overkant tegen het riet lag, vergrijpt zich aan de streamer. Het is intussen schemer aan 't worden en ik loop weer terug. Daar staat Paul met zijn fototoestel in handen... en ja hoor, hij heeft er ook weer ééntje. Er wordt nog een tiental minuten gevist en dan keren we naar de auto terug.

De visdag zit er weer op. Die zou voor mij veel langer mogen duren. Zeker op de manier vissend zoals wij dat doen. Dan vis je met de één dan met de ander of je staat met z'n vieren bij elkaar. En dan tussen de middag wat eten samen, en even bijpraten. Heel ontspannen is dat. Natuurlijk thuis het verslagje maken zodat alles weer even de revue passeert. Ik kan geloof ik niet meer zonder.

Frits, Paul, Peter, bedankt!

Ap