______________________________________________________________________________

14 september 2008

Met Peter in de polder

Heerlijk rustig is het zondags, je rijdt zonder ook maar één keer te veel de rem aan te raken naar je bestemming. De bestemming is Monnickendam, eerst voor de koffie bij Peter en Francine en dan voor de snoek een dorp verder. We beginnen in het water rondom de woonwijken, later gaan we de polder in. Allebei hebben we een oud hengeltje. Die van mij is ongeveer 40 jaar oud maar die van Peter overtreft dat nog, Peter heeft nog een hengeltje dat zeker gemaakt is aan het Kleine Gartmanplantsoen waar Jan Schreiner sinds 1956 een hengelsportzaak had. Het oude glas, dat er overigens nog helemaal origineel en gaaf is, zal vandaag moeten buigen, zeer onderdanig moeten buigen, en dat is voor een "King" wel een beetje vreemd. Maar voor een "Glass King"is dat heel normaal, een "Glass King" is er voor ontworpen.
 

Als de spinners te water gaan, zijn het als eerste de baarsjes die de aanval openen maar tussendoor worden er ook snoeken gemist. Peter lost zelf drie keer een snoek. Als ik denk het eerste snoekje te kunnen landen, sta ook ik met een slappe lijn en een uitgeschoven net verbaasd te kijken. Na dit zeer actieve uur gebeurt er niet zoveel meer wat betreft snoek maar de baarsjes gaan gretig door. Als we ons rondje bijna hebben gemaakt, lijkt er een snoek te missen achter mijn spinner. Het was een beetje gespetter en het kan dus ook een andere vis zijn geweest die geschrokken is. Steeds haal ik de spinner over de plek waar ik de vis vermoedde. Opeens staat de hengel krom, zonder ook maar een stoot gevoeld te hebben. Rustig gaat de slip in werking en de snoek blijft zeer kalm wegzwemmen. Deze vis blijft wel aan de haak en kan op de foto gezet worden.

Het is vijf uur en we staan aan de rand van de polder. Het ruikt heerlijk en de zon is net warm genoeg om behaaglijk te zijn. Ook hier is de baars de baas en jaagt volop door de sloot heen. Nadat we een flink stuk hebben afgevist heeft Peter er een snoek aan. Van een afstand zie ik de hengel krom staan. Mooi, zijn Koning buigt als een horige en is met deze snoek ook ingewijd. Meer dan veertig jaar snoekgeschiedenis en het werkt nog perfect!
 

De zon gaat bijna onder en de sloot slingert prachtig door het grasland, we genieten ervan. De snoek, waarvan ik verwachtte dat hij zich in de avonduren wel wat meer zou laten zien, houdt zich koest. Zelfs de baarsjes houden er mee op te jagen achter de veel te grote voorntjes. Het wordt nu snel donker en lopen terug, we moeten nog een heel eind.

Peter, bedankt!

Ap
______________________________________________________________________________