_____________________________________________________________________________

12 december 2009

 

 

Binden op lichtervissendag

 

Het eerste telefoontje op zaterdag beukt even door m'n kop die nog beurs is van de migraine. Arjan heeft pech met de auto en zal moeten wachten op de wegenwacht. Ik beloof hem in ieder geval dat hij wordt opgehaald. Daarna meldt Harry zich en ik haast me naar de slagboom die toegang geeft tot het park waar we een binddag houden en tegelijkertijd het vier jarig bestaan een beetje vieren. Harry bulkt van de koffers bindmateriaal en als die worden uitgepakt wordt het snel gezellig in het huisje. Als Hans komt neemt hij de taak op zich Arjan af te halen zodat ik me nog wat kan ontzien met de beurse kop die toch wel snel betert.

 

 

De lichtervissenmannen druppelen binnen en de koffie en geleut laten het gelijken op een lichtervissenclubhuis. Het is op zo'n dag niet belangrijk dat het programma wordt gevolgd maar dat de gezelligheid overheerst, en dat doet het ook. Stella, mijn vrouw heeft een aantal tassen gepakt en het is allemaal dik in orde want wat ik ook nodig heb, het is er. Een vissersvrouw is het meest belangrijk in een  man's leven. Die zoek je niet uit, je selecteert niet, dat gebeurt intuïtief. Ik tref het wel heel erg goed trouwens! Een lichtervisservrouw is het, moet ik even corrigeren.

 

  

Jarigen trakteren, lichtervissen is jarig, lichtervissers zijn jarig, cadeautjes worden uitgedeeld. Kunstaasdoosjes met een slimme sluiting en even zo goede vakverdeling worden uitgereikt. Spinners van blaadjes die geschiedenis hebben gemaakt wisselen van eigenaar. Voor de inwendige mens is er van alles meegebracht.

 

Na alles te hebben bijgepraat gaan de haken in de vices, de zonkers en de bucktail worden tot één gesmeed en alles loopt gestreamerd. Dit zou een week moeten duren en dan nog een week vissen er na. Vliegbinden is geduld hebben en dat heeft Harry. Stap voor stap loodst hij de binders naar een streamer of vlieg die een attractie in het water zal zijn voor de visser en een begrijpelijke vergissing voor baars en snoek.

 

 

De broodjes moeten ervoor zorgen dat de lichtervissers op krachten zijn om weestand te kunnen bieden aan de krachtige aanslagen van de West Friese snoeken die op de eigen gemaakte streamers duiken. Was het maar waar! Het is meer een frisse neus halen tussen binden en het avondeten dat stoofpot heet. Snoeken maakt hongerig of je ze nou vangt of niet! Harry zorgt voor het voorgerecht in de vorm van gerookte Fair Play forel en Jurriën heeft alle ingrediënten meegebracht om de honger te stillen doormiddel van stoofpot. Het lijkt éénvoudig zo'n stoofpot, die wij thuis hachee noemen, maar de krachtige en toch ook subtiele smaak van dit gerecht, maakt ons vissers blij. Alsof je in een sterrenrestaurant verblijft. Koffie er na maakt het avondmaal compleet.

 

 

Aan alle leuke dingen komt een eind en het binnen druppelen verandert in het wegebben. Harry, Arjan en Hans, binden nog een paar kunstwerkjes waarvan ik er een paar in mijn slimme doosje mag doen. Een vliegje op de haak van een spinner maakt zo'n kunstaasje af, en nu Harry liet zien hoe makkelijk het is om een haak te versieren, welke haak dan ook, zal ik zeker zijn lessen in de praktijk gaan brengen. We blijven met z'n drieën over en mogen er nog eentje nemen of twee want rijden hoeft niet. Heel laat wordt het niet want we zijn moe...maar voldaan, heel voldaan! Het weekend wordt afgesloten met een ontbijtje en een eitje op een zonnige maar koude zondagochtend.

 

 

Ap

_______________________________________________________________________________