_____________________________________________________________________________

9 december 2009

Rond de Wiericke

Het eerste stuk waar Frans en ik vissen is een heerlijk rustige polder met een wetering die richting de Wiericke loopt. Voor deze dag was ik speciaal naar de firma Schreiner gegaan om een waadpak met schoenen te halen dat voor me was besteld. Laarzen, daar loop ik niet lekker op en m'n hoge leren schoenen zijn niet geschikt voor dat hele natte polderwerk. Het waadpak is super licht met dikke neopreen sokken eraan en een paar aparte schoenen die ook bijna niets wegen. Die combinatie zag ik wel zitten in het zompige gras. En ik kan er ook mee het water in om de metersnoeken er uit te trekken indien nodig. En wat gedacht van winde en karpervissen als er gewaad dient te worden.

Frans heeft op een kruising van de wetering een mooie snoek aan de streamer. Een nieuw watertje en gelijk snoek, dat geeft hoop! Even later mag ik...nou ja, ik mag 'm zien want na diverse keren "nee"geschud te hebben, lost hij de haak. In ieder geval heb ik gezien waar ik voor gekomen ben, nu nog eentje landen. Na een beetje struinen langs een wetering die eigenlijk wat te ondiep is, lopen we door naar de Wiericke. Daar mag ik het nog eens proberen maar weer schudt de snoek "nee". We kammen een mooi stuk Wiericke uit maar streamer of plug, het maakt niet uit.

We hebben nog een watertje op het oog en daar ontmoet ik een klein snoekje. Er komen er nog twee bij maar het formaat zakt af naar maat haring. Frans stelt voor om eens de boer op te gaan en even later wordt er "goede vangst" toegewenst door de vriendelijke boer. We gaan helemaal op in de rust van de polder. We kunnen hier niet lang vissen omdat er geen bruggetjes zijn die ons naar de hoofdwetering brengen dus alleen de aftakkingen die het land begrenzen en de kop van de wetering. Eerst een tikje, een worp later een snoek die ik vlak bij de kant in de ogen kijk. Weg is ie weer!

Frans krijgt ook een paar keer een tik maar meer is het ook niet. Op de kop van de wetering krijg ik aan de overkant een aanbeet, en weer los. Tientallen worpen later weer een aanbeet maar nu aan mijn eigen kant. Een lekkere dikkerd zit eraan maar als ik er ook maar aan denk een net te pakken.... nee dus! Er lossen wel erg veel snoeken, maar goed dat hoort bij het streamervissen. We hebben het prima naar ons zin. En de gedachte dat hier karper van een pond of twintig zit, maakt het voor het voorjaar ook alvast leuk.

We lopen naar de auto omdat we er mee stoppen maar het stukje dat we eerder afgevist hadden, daar zag ik een heel mooi stukje water. En alsof het de laatste ronde in het café was, "Nog één worpje Frans?" We vissen nog een kleinstukje tussen twee bruggetjes af. Een worp bij een duiker en een enorme vuilplek werd beloond met een mooie afsluiter.

Het was weer een heerlijke dag Frans, bedankt!

Ap

_______________________________________________________________________________