_____________________________________________________________________________

7 juni 2009

We deden ons stinkende best

Arjan haakt z'n derde brasem al, ik heb nog geen schub. Maar waar we voor gekomen zijn, karper, hebben we allebei nog niet. Karper is er wel, ze verraden zich door bellenplakkaten, maar op de meest onbereikbare plekken tegen het riet, soms ook kolken maar vooral vluchtende karpers, karpers die ons horen aankomen als we langs lopen of zien aankomen in het enorm heldere water. Buiten karper zit er een behoorlijk aantal brasems aan de kant. Gelukkig voor Arjan die nu de twijfelachtige eer heeft zich "Brasemkoning" te noemen.

Maar geen karper dus! Ze zijn schrikachtig, erger dan anders in deze vaart. Het water staat erg laag en is erg helder. Dat kan meespelen. Maar de eetlust is er ook niet hoewel we azende karper hebben gezien. De bellenplakkaten spreken boekdelen of misschien toch geen karper geweest! Een karper op m'n stek waar is gevoerd met een klein beetje maïs en wat pellets, wil de worm niet hebben die op de haak is geprikt maar ook het voer laat ie voor wat het is. Hij zwemt rondjes om het pennetje en is dan verdwenen. We hebben een tas vol aas bij ons waarbij doorgaans de maïs al genoeg is om de karper tot eten aan te zetten. Pellets, maïs, wormen, smac, het mag niet baten.

Na een brasem die van de haak losschoot toen ik 'm pakte, en uit m'n handen glibberde, moet ik er ook één echt onthaken. Mijn streven is niet om Arjan te verbeteren, ik blijf wel hofnar! Allebei maken we wel spannende wel momenten mee. Arjan slaat in de lucht na een mooie wegtrekker en zal nooit weten of hij helaas een karper heeft gemist of dat hij nog steviger in zijn zetel zou hebben gezeten. Bij mij wordt tot twee keer toe de pen een kort stuk weggetrokken. Een tak drijft ongelukkig over m'n lijn. Even later een  karperrug boven water. Misschien de karper die de wegtrekkers veroorzaakte en ik wacht.... Na tien minuten haal ik op, de haak is leeg. Op zo'n moment spelen er gedachten door mijn hoofd. Was het de karper die de worm van de haak kreeg of was het een voorn die er twee keer aan trok en werd hij beloond? Een stukje smac gaat aan de haak. Zo elimineer ik de kleine vis in ieder geval.

Ondanks de weerberichten is het mooi weer gebleven en we genieten van schapen op de dijk, van de ruisvoorns die mooie patronen in het oppervlak slaan. En ook een vluchtende karper is een mooi gezicht als hij een brede boeggolf maakt. Liever nog zou hij verbonden moeten zijn met een nylon draadje maar dat zal vandaag wel een wens blijven.

Op de valreep haakt Arjan nog een karper, één die er werk van maakt en pakt een twintigtal meters nylon. Arjan had een kreet geslaakt, waarschijnlijk van verbazing. Het duurt niet lang, de strakke lijn, de kromme hengel. Dat is nou wel jammer, aan het eind van de dag een karper die losschiet. Het blijven alleen brasems, zes stuks. We hadden al afgesproken nog een half uur te vissen en Arjan komt naast me zijn hengel aftuigen. Even later berg ik ook m'n spullen op.

Ondanks dat we niet vingen waar we voor gekomen waren, was het een prima visdag. Rode koppen van de zon, echte Noord-Hollandse buitenlucht en lekker als een teefje in de schapenstront gewenteld. We deden ons stinkende best en ik zou het zo weer overdoen, en Arjan zeker ook!

Ap

_______________________________________________________________________________