_____________________________________________________________________________

4 oktober 2009

Vissen en vangen

Op de aankondiging van René om zijn visgronden eens te bezoeken, wordt gretig gereageerd. Zeelt en karper is er te vangen. Dat hoort een beetje bij elkaar Zeelt en Karper. Een penvissser vindt het een prachtige bijvangst een zeelt aan de haak te hebben, zeker een lichtervissende penvisser. Van de zeven aanmeldingen blijven er tenslotte vijf over. Samen met René, zes man dus, kunnen we ons gaan voorbereiden op het dagje vissen.

Het weer wordt goed in de gaten gehouden, hoewel we A hebben gezegd, dus ook B moeten zeggen, met andere woorden, er is geen weg terug. Maar de weergoden zijn lang zo slecht niet, vijftien graden met een beetje zon en een buitje in het noorden voor de boeren. De wind zal wat afnemen maar voor het pennen zal het altijd wel wat lastig zijn met kracht vier/vijf.

         De ontmoetingsplaats                                         Tegen het riet ...                                          Bij bruggetjes...

De dag dat we willen vissen en vangen, ontmoeten we elkaar op een parkeerplaats bij een paviljoen dat helaas niet zo vroeg open is om ons van verse koffie te laten genieten. We hebben zelf het één en ander  meegebracht en dat wordt onder kennismaking van diverse leden en een praatje over de verwachtingen van deze dag, door ons staande geconsumeerd. Eigenlijk ook wel gezellig, en het heeft wel wat om in het holst van de nacht, nou ja, half zeven, op een donkere parkeerplaats vlakbij de polder met elkaar af te spreken.

           Hier zagen we karper...                            Een spinhengeltje voor het laatste uurtje, ook daarmee lukte het niet

Bovenstaande tekst is een inleiding en de ware visdag moet nog komen. Nee, wees niet bevreesd, zo langdradig zal het niet worden. Kort maar krachtig: "We vingen niets!" U hoort het goed, niets! Met zes man hebben we geen enkel visje kunnen vangen. Het was uitermate gezellig maar het woord vis hoort in dit verslag niet thuis. We dachten wat te kunnen, we dachten te kunnen vissen. We kenden onze klassiekers en "Ga daar eens vissen" bij René, van A. van Onck, die kenden we wel. Maar "Vissen en Vangen" van dezelfde schrijver waren we vergeten te lezen. Of lag het aan het weer!

René,. Hans, Jurriën, Dale en Arjan, bedankt voor de gezellige visdag!

Ap

_______________________________________________________________________________