|
______________________________________________________________________________ |
|
12 april 2009
Zeelt of karper, 't mag allebei
Vorige week zaterdag was de eerste dag op zeelt. Met Andries en Bas begon ik om half acht in de ochtend en sloot ik om zeven uur in de avond af met Bas. Andries kon niet zo lang blijven en moest zijn andere sportieve kanten bevredigen. Helaas was het weer erg omgeslagen en was het koud te noemen, zeker in de ochtend. Later op de dag ging het wel en in de avond was het wel lekker mede doordat de wind was gaan liggen.
Het was een lange taaie dag waarin we wel vis gezien hebben. Het was voornamelijk karper die sporen achterliet. Ook wel kleine vis als voorn maar daar waren we niet op uit, eigenlijk ook karper niet. Maar een vergissing zouden we toch op prijs gesteld hebben. Zeelt stond op ons verlanglijstje. Goed, er is zeelt gevangen maar om van een zeeltdag te spreken daar was het te minimaal voor. We doen die dag dus nog eens over want het water is een goed zeeltwater. ______________________________________________________________________________
Dit weekend vis ik weer in het zelfde water, maar dan alleen, en zou er eens een karper in het net mogen komen. Na een paar warme dagen is de karper behoorlijk actief geworden en ze kruisen door de sloot als torpedoboot jagers. Als een wassenbeeld zo stil zit ik met de handen om het kurk als het pennetje beroerd wordt door een karper die op de voerplek een draai maakt. Hij pakt het aas niet. Het leven van een visserman gaat niet over rozen. En alsof het leven nog niet hart genoeg is...knabbel ik wat ouderwets lekkere kaakjes weg van Bever Zwerfsport.
Een paar wegtrekkers kreeg ik waarop ik heb geslagen maar dan in de lucht. Eén voorntje haakte ik omdat hij het aas ver genoeg in zijn bekje kon proppen. Als ik voor de verandering eens heel dicht onder de kant lig, beweegt het pennetje een klein beetje. Hoewel het zeer ondiep is zie ik van vis geen spoor. Weer beweegt het pennetje, het lijkt een wegtrekker te worden, ik ben klaar om te te slaan, maar het stopt weer. Als m'n handen weer ontspannen gaat het toch horizontaal van me af en het pennetje blijft zichtbaar. Dan verdwijnt het en sla ik vast. Gelijk speelt door mijn hoofd wat het is. De weerstand is niet de weerstand van een karper en denk ik gelijk aan een brasem. Het is een zeelt, en dat bevalt me wel, ook al vis ik op karper.
De karper wil het aas niet nemen. Ze zwemmen ook alleen maar, en af en toe maken ze een draai. Op een klein deel van het water zwemmen verschillende karpers. Bellensporen waaruit je kan opmaken dat er wordt geaasd, zie je niet. Voor de karper gaan en een zeelt vangen is geen straf. Ik vind de zeelt zelfs mooier en intrigerender. Hij lijkt wel op baars met zijn brutale kop. En ook zijn aasgedrag dat zelfs irritant kan zijn als hij het pennetje beweegt alsof er kleine vis aan het aas peutert. Was het maar weer baarstijd zou Bas zeggen. Maar eerst een paar mooie zeelten vangen. Dan zetten we allebei de lichte zeelthengels in. En dan maar hopen dat de karper niet denkt dat het aas voor hem is.....
Ap
|