|
_____________________________________________________________________________ |
21 augustus 2010
Baarspeuteren
Ik heb al een baarsje op de afspreekplek gevangen als Ard arriveert. Ard, bekend op de plekken waar we vandaag gaan vissen, heeft er al eens mooie vangsten gedaan. We kammen de eerste plek goed uit en er wordt nog baars gevangen. Een shadje wordt verspeeld en deze pech zal als een rode draad door onze visdag lopen.
Een volgende stek, bezaaid met stenen is een prima baarsstek maar de stenen gooien roet in het eten wat betreft het goed afvissen. Steeds moet na een verre worp de shad wat hoger en sneller worden teruggevist. Te snel en te hoog vind ik, dat kost lood er rubber. Maar hier krijgen we wel lekker wat aanbeten. De baars is niet erg groot maar daar lijkt verandering in te komen bij Ard die met een prachtig krom floretje staat.De vis moet van ver komen en na enkele meters gewonnen te hebben gaat de vis weer even door de slip en pakt een paar meter terug. We zien nog niets van de vis en moeten gokken op baars of snoekbaars. Uiteindelijk komt de vis naderbij en het schepnet houd ik gereed. Nog een metertje en dan schuift ie zo...los! Vlak voor het net wordt de haak gelost. Erg jammer, het hoort erbij, maar we hadden 'm graag even gezien.Er komt nog wel baars in het net maar het formaat haalt het niet qua kromme hengel van zojuist. We raken wat shadjes kwijt, de stenen lusten ze wel.
Bij de jachthaven word ik vriendelijk doch dringend verzocht niet bij de boten te vissen. Verboden voor vissers dus! Erg jammer, aandringen zal niet helpen dus volgende stek. Een schutsluis, een zeer knus plekje met terrasjes rond het water levert een paar leuke vissen op. Per vis kost het een shadje maar we hebben wat over voor onze sport, en we trekken de kunstaasdoos. Ondanks alle keren dat we vastzitten hebben we ook veel plezier en dat stijgt ver boven het verloren rubber uit.
Opweg naar een sluis waar regelmatig boten worden geschut, vissen we alle hoeken en gaten af die af te vissen zijn. En dat zijn er nogal wat in deze waterrijke buurt. Bij de sluis aangekomen hoef ik het hengeltje maar in aanslag te brengen om een strenge stem uit te ontlokken uit het glazen huis van de sluiswachter, "U mag hier niet vissen hoor!" Ik luister maar gehoorzaam. Achter de sluis is een kade waar we kunnen vissen maar wel veel wind. Ard maakt hier zijn tweede avontuur mee, hij krijgt er een snoek aan die het draadje afhapt. We houden pauze en vissen dan terug op de plekken waar eerder is gevangen. Onderweg wordt er bij Ard nog een rubbertje afgeknauwd door een snoek. We doen een bakkie op één van de terrasjes en lopen vissend via de buitenkant van de jachthaven naar de plek waar de visdag begon.
We hebben een paar leuke baarsjes gevangen, een drilavontuur meegemaakt, rubberhappende snoeken en mooi weer. Het was een prima visdag!
Ap _______________________________________________________________________________
|