_____________________________________________________________________________

27 maart 2010

Afsluiting seizoen bij Broekbeke

We zijn voor een dagje vissen uitgenodigd door Harry. Hij gaat de afsluiting van het seizoen aan de forellenputjes van Broekbeke verzorgen. Gelokt door de Twentse gezelligheid en gehaktbal reizen zeven lichtervissenmannen, uit verschillende delen van Nederland, op de vroege zaterdag naar Twente af. Wat die gehaktbal betreft dacht ik dat het een Haags gebruik was, "een balletje en een bakkie" maar dat doen ze in Twente dus ook. Zal toch wel door een Hagenees geïntroduceerd zijn :) Bij aankomst is het een mengeling van kennismaken en hengels optuigen, en eenmaal gereed lopen we gezamenlijk naar de put.

     De hele groep langs de put            Onafscheidelijke Ton en Bono                   Twentse harry                           Een mooie exemplaar  

De eerste aanslagen komen al snel maar de forellen weten de haken zeer snel te lossen. Het is een gekke visserij aan zo'n forellenputje, even zijn ze erg actief en kan je ze vangen maar een moment later zie je ze niet meer en vang je ze ook niet. Maar niet alle vissen weten te ontkomen aan het landingsnet en regelmatig springt er een forel het water uit, en zet het lichte hengeltje in een sierlijke bocht. Harry heeft een prijs uitgeloofd voor de vanger van de grootste forel. Een spinhengeltje de TS Lancet zal vanmiddag van eigenaar veranderen.

Zo af en toe wordt er gefoerageerd in de kantine. Koffie en de Twentse gehaktbal begeleiden het praatje aan de bar met elkaar terwijl anderen genieten van de beuk van een forel. Ieder vangt zo zijn visje en ongemerkt zaten er heel wat forellen in het verzamelnet dat in het water hing. Kleine visjes maar ook behoorlijke forellen die een mooie dril opleverden.

     Gezelligheid, de  rode draad              Joop lust er wel pap van                       René krijgt tips                                De afsluiting

De visdag duurde tot vier uur en bij de afsluiting in de kantine wordt de dag nog even doorgenomen. We boften enorm met het weer, geen regen op een drupje na, en zelfs een beetje zon die onze koppen een klein beetje kleur gaf. De prijs ging naar Hans die de grootste forel ving en zal met het ter hand nemen van de TS Lancet menig keer glimlachend terug denken aan de dril van de forel.

Als je lekker zit te vissen gaat de tijd snel maar ook als je nog even napraat. En we moeten allemaal nog een flink eind rijden voor we thuis zijn. De één kan het af met honderd kilometer maar er zijn er ook van tweehonderd en zelf driehonderd kilometer. Toch heeft iedereen het er voor over gehad en dat zegt toch genoeg!

Ap  

_______________________________________________________________________________