_____________________________________________________________________________

17 november 2010

 

 

Rubberrukkers en plukkers, wie trekt ze over de streep...

 

 

Het is weer een vroegertje, vijf uur er uit en om 6 uur in de auto en rond negen komen we aan in Den Helder. Er is weer een flink aantal baarsbeukers dat met rubber in de weer gaat. We beginnen met een ijzig koude wind en dat is even wennen. Steeds even warmen tot je gewend bent aan de koude. Maar je moet ook slim zijn want die koude gure wind die beukt, net als wij op de baarzen, op de lijf, en haalt alle warmte eruit. Daarvoor is een heel dun regenjasje, over je trui, de oplossing. Geen wind meer die vat op je krijgt.
 

 

          Baarsoverleg                                Zonder wormen                    Een gewone peuteraar                    Mijnheer Ben

 

Na een half uur vissen of zo, nog geen knabbeltje. Hoe vergaat het de anderen? Er is gevangen, en er wordt gevangen! Bas had al een paar snoekbaarsjes en wat baarzen voor wij kwamen maar kan er niets meer bij vangen. Ben en Ard doen het dus goed, Vooral Ben doet het goed, vrolijk is hij en heeft het niet koud. Vangers hebben het nooit koud. Hij lijkt een baarskonig in wording.
 

            In zijn element                           Populaire stek                              Mijnheer Ben                     Nu nog gewoon Ard

 

We splitsen op en doen nog een rondje haven, ook het diepere deel, daar staat wel vijf meter water. Niets helpt, niets wil lukken. Terug bij het beginpunt staan Ard en Ben weer te vangen. Liggen hier de baarzen voor het opscheppen of maken ze gebruik van een geheime toverspreuk? Hoe trekken zij de rubberrukkers en plukkers over de streep? - een "Meneer" met wormen, kan daar heel mooi over vertellen.
 

De Baarsbeukerbende aan 't ei     fotograaf gefotografeerd                Over de streep                          Concentratie


Een baars wordt zichtbaar in Ben zijn net, een hele mooie dikke. Fototoestellen klikken er lustig op los, hij glundert. "Ook één zonder muts", roept hij! Wat! Ben wordt ijdel, Ben krijgt kapsones! Paul zegt: "Straks moeten we ook nog meneer zeggen!"

Het zonnetje en in de luwte, dan is het aangenaam. Even wat eten en een bakkie doen. Met z'n vieren zitten we op een grote houten bank die de naam "baarsbank" krijgt. De statiefoto wordt gemaakt. Het leven is verukkeluk!

 

         Ook een vanger                               Het college                      Een gezellige autochtoon          Net als Ap, ook niets!

 

We vissen tot een uur of vier. Een laatste rondje doe ik met Peter de halve Hollander maar we slagen er niet in één baarsje te haken. We stoppen ermee en gaan samen met Paul in de luwte staan, vlak bij de ongekroonde baarskonig maar die storen we niet natuurlijk. Hij gaat gewoon door met vangen en heeft het ook niet koud. Ik probeer het toch en roep zacht: "Meneer, meneer Ben...als u zover bent...... "

 

Ap  

_______________________________________________________________________________