_____________________________________________________________________________

17 t/m 23 augustus 2010

Visvakantie Den Helder

Vrijdag 17 september sta ik na 135 kilometer, de spullen in het appartement gezet, en boodschappen gedaan, aan de haven met het baarsbeukertje. Paul is even komen kijken voor een praatje en Peter is er ook, hij heeft intussen al een baarsje gevangen maar ze zijn nog niet erg gretig. Het is niet het lekkerste weer want het waait behoorlijk en het regent ook regelmatig. Met twee man sterk kammen we de haven uit en het lijkt er op dat de eetlust toeneemt, want er wordt zo nu en dan een aardig baarsje gevangen. Het wordt snel donker dus de kans waarnemen en snel de baarsgleuven afvissen. Voor zaterdag spreek ik met Peter af om een uur of vier aan de haven te zijn.

Zaterdag is het echt lekker weer. Zoals afgesproken ben ik om vier uur aan de haven. Peter is om drie uur begonnen. In tegenstelling tot gisteren krijgen we nauwelijks een aanbeet. Soms een voorzichtige aanbeet zelfs als de shadjes stil liggen op de bodem. Peter wil eens een kijkje nemen in een andere haven, een moderne jachthaven. Hij heeft er niet eerder gevist en ikzelf ook niet. Lekker diep is het water, en de aanbeten zijn wat minder voorzichtig. Peter vangt hier de eerste baars. Mijn shadje lijkt vastgelopen maar er komt beweging in de lijn.en waar ik aan vast zit beweegt langzaam maar ineens een geknok van jewelste. Het beukt! Snoekbaars misschien? Nee, een snoek is het. Toch heel veel sport op een diepte van vijf meter met zo'n baarsbeukertje.

De kade vis ik af door er langs te lopen en te huppelen met het shadje. Zo vis ik elke centimeter af  en hoef ik niet steeds in te gooien. Na driekwart van de kade te hebben afgevist, een baars te hebben gelost, hangt er weer een snoek aan. Deze is een maatje groter dan de eerste en gaat regelmatig door de slip. Hij komt zelfs helemaal het water uit en staat dan kopschuddend op zijn staart. Het gevecht wordt beslist in mijn voordeel en hij glijdt het net in. Even daarna komt de havenmeester met een vervelende boodschap. Hier mag niet worden ..........  Er wordt nog een enkel baarsje gevangen maar het houdt niet over. De baarsvangsten waren vandaag slecht.

Zondag regent het dat het giet en het waait verschrikkelijk. Ik laat deze visdag aan me voorbij gaan. Maar maandag begint ook slecht. Gelukkig knapt het weer op wat regen betreft, de wind blijft en ik neem er maar genoegen mee. Met de streamer de polder in, en in het heldere water een snoek zien missen maar er ook eentje vangen natuurlijk. Allemaal tafrelen die we kennen maar waar we geen genoeg van krijgen. De eerste worp met de streamer tergt een baarsje maar het aas is te groot. De tweede worp hangt er al een snoekje aan. De eerste van de zeven. Nummer zes was de mooiste en de sterkste. Stijf tegen het riet ging de streamer, hopende dat ik er niet nog één zou verspelen op die manier. De lijn staat vrijwel gelijk strak en er begint een heel mooi gevecht. Tachtig centimeter snoekenvlees dat als een raket uit een heldere poldersloot komt. Meters scheert hij door het wateroppervlak heen waarbij de kop en de rug boven water komt. wat een dag zeg!

Ben komt vanmiddag aan op 't centraal station. Hij vist twee dagen met me mee. Zoveel mogelijk op baars maar ook een polderdagje voor de snoek. Peter kan niet uit de haven blijven en is daar vandaag weer gaan vissen. Hij trof het vandaag want hij ving een aantal dertig plus baazen en eentje van twee en veertig centimeter.

Dinsdagmorgen staan Ben en ik aan de kaden van de haven. Ben probeert de dropshotmethode, ik met de loodkop. Een worp op de brug levert niets op en ik sta er ook niet lekker maar ik werp toch nog een keer. Een tikje...er zit vis aan maar niets bijzonders denk ik. dan gaat het hengeltje krom en gaat de vis onder de brug. In het heldere water zie je zo wat er aan de haak zit en dit is een mooi exemplaar. Ben doet het net er onder. Een hele mooi baars bij de tweede worp. Je zal toch maar na die eerste worp besluiten door te lopen....

Maar de ene mooie baars in m'n gedachten begint zich toch een beetje alleen te voelen. Het is een taaie visserij. Tijdens de koffie wordt ons een tip bezorgd  eens met de havenmeester te gaan praten. Tot mijn verbazing lukt het ook nog permissie te krijgen in de jachthaven te vissen. Niet op de steigers maar van af de kade. Helaas geen baars en ook geen snoeken in deze haven. Nog maar een keertje tussen de boten waar we begonnen zijn.

Om drie uur zijn we weer in het appartement en doen we even de ogen dicht, even maar want we moeten eten koken zodat we eind van de middag weer kunnen vissen. In de polder dan.

Het is echt heerlijk in de polder op een soort agressieve mugjes na die me verrot steken. Als Ben zijn hengel optuigt ga ik in een zijslootje wat werpen. Alleen driftkikkertjes van baarsjes vallen de streamer aan maar ze kunnen het ding niet wegkrijgen. Weer terug bij Ben gooi ik de streamer naar de overkant, beng... een snoekje krijgt de streamer recht voor zijn kanis, en hangen! Het lijkt weer te lukken. Lijkt, want er wordt geen enkele snoek meer gevangen, wel nog een baarsje. Het water ligt er zo mooi bij en daar houd ik van, mooi weer en spiegelglad water. Maar ja, de wind van de afgelopen dagen was beter voor de vangsten. Toch genieten we van het struinen natuurlijk. Zeker als er steeds karpers kolken als we ze te dicht naderen, de nevel over het weiland steeds grijzer en misterieuzer zien worden, en tot slot wat we al duizenden keren hebben gezien, de zonsondergang. Het blijft mooi.

Woensdags baarsdag. Om 06:45 uur ontmoeten we Bas aan de haven. Drieman sterk gaan we de haven uitkammen. Geen baars zal ontsnappen. Ik ga m'n favoriete stekken opzoeken, Bas en Ben blijven bij elkaar waar we begonnen zijn. Bij mij wil het niet lukken maar als ik terug ben staan Ben en Bas nog steeds op dezelfde plek. Ben vangt ze wel. Het mini shadje en lichte loodkopje liggen duidelijk voor op de wat zwaardere aasjes van Bas en mij, hoewel wij er toch ook geen grote shad aan hebben. Toch maar eens naar een andere plek op zoek naar een kneiterbaars. Ik voel ze knabbelen maar ik krijg er niet veel aan de haak, wel een dertiger zit er tussen.

Het diepe water van de jachthaven, zou dat ons nog wat te bieden hebben? Ben vangt er regelmatig één van mooi formaat, bij mij plukken ze hoofdzakelijk en ik zie Bas ook niet baarstakelen. We ruiken de koffie! Een beste koffietent zit vlakbij het water. We zijn er al een beetje thuis. Straks, na het vissen kunnen we de hartige trek ook stillen doormiddel van een broodje bal.

Ben, de opperbaarsbeuker van de dag, zit al aan de dertigtallen. heel leuke baarzen gevangen ook. Hij trekt als een magneet naar de eerste stek toe. Getalsmatig gaat hij vrolijk verder maar het wordt ook gewichtiger want er hangt nu een serieuze kneiter aan. Die is verdiend ook.  Het is een mooie afsluiting van de dag, van de week zelfs. We gaan dat balletje halen want we zijn al heel lang in touw. Even napraten, even de dag doornemen........

Ap  

_______________________________________________________________________________