_____________________________________________________________________________

10 juli 2010

Visvakantie Andijk  2 juli tot 9 juli

Vijf dagen vissen met Peter in het vooruitzicht, en ook nog eens voetbal en de tour. In de file bij de Coentunnel neem ik de visagenda nog even door. Zondag de eerste visdag, karperen met Dale en René. Maandag baarzen we met Bas en misschien nog even karperen. Een dagje zeevissen willen we ook graag. En nog een keer baarzen en nog een keer.... die week krijgen wel vol. De voetbalfile kruipt naar de Coentunnel en ik verneem van Peter dat hij er al is. Zou Nederland gaan winnen of verliezen ze en hebben ze mij voor niets in deze warme ellende gebracht? Nu, op dit moment weet ik het wel, we staan alweer voor de laatste wedstrijd. Om het Spaans benauwd van te krijgen.

Zo zit je in de auto en heb je al die visdagen nog tegoed maar het is ook zo weer voorbij en zit je achter de computer en probeer je een verslagje in elkaar te knutselen. Het gaat zo snel, een weekje vissen.

   Voorbereiding door Peter              Op bezoek bij Bas                Op het park met een licht spinhengeltje, heerlijke sport!

Vrijdag na het avondeten vissen we in de slootjes op het terrein een paar uur tot het donker wordt. Het is bloedheet en het huisje is een oventje gworden. Er is activiteit van karpertjes en we denken er wel een paar te kunnen vangen. Belgische bluf die voor de Haagse niet onder doet! We kunnen er geen vangen. In het huisje is het weer een beetje afgekoeld en we voeren alleen nog een oorlog tegen familie mug en als die gewonnen is kunnen we slapen. Zaterdag mogen we nog op een normale tijd op daarna is het om 03:00 uur reveille.

Zaterdag worden de plannen gemaakt voor de hele week, een beetje verkennen, een bezoekje aan Bert Schoutens Handyfish en aan een ....forumlid. We zijn nog maar net op weg om een paar stekken te bekijken of we merken een sloot met kolkende vis op. Je denkt dan aan karper maar niets is minder waar, het waren paaiende brasems. Waren ze het vergeten of doen ze het nog een keertje! Een ander gedeelte van de sloot is het ook bal maar in al het overige water is geen rimpel te zien. We maken onze stekkenroute af en gaan richting Heiloo. Je rijdt de rubberlucht maar tegemoed en je komt bij Bas uit. In het hol van de Ba(ar)s en zijn Conny worden we hartelijk ontvangen en vreselijk verwend. Baarsalbums worden doorgebladerd en verhalen opgehaald. Bij Bas en Conny op bezoek is net als vissen in een baarshaven, je komt er niet meer weg!

Bij Handyfish worden de nodige spulletjes aangeschaft en dan staat de eerste visdag voor de deur.

Zondag is het een mistige morgen, zonder kleur, een wereld van zwart/wit, maar wanneer de zon een glimpje van zichzelf laat zien veranderen de zwart-wittinten in pastelkleuren. Dale heeft een prachtwater uitgekozen om te vissen maar zeker ook om zien en te voelen, om er te zijn. Ieder neemt voorzichtig zijn plekje in maar de minime trillingen laten een paar karpers niet onberoerd en dat is te zien aan de sporen die uit de kant komen. Hoewel er duidelijk karper aanwezig is, ga ik na een uurtje naar een zijsloot. Er is veel leven van vis die in de kant aan het oppervlak zijn kostje zoekt. Wij willen karper maar we vangen blei, brasem en giebel. Naar mate het warmer wordt zien we meer karper aan het oppervlak van de grote tocht. Dale slaat twee keer mis en dat waren unieke momenten want de karper heeft voor de rest geen interesse getoond. Op een heel andere stek was het precies hetzelfde, kruisende karper die geen interesse had om te eten, ook niet van korsten brood. Veel vis dus maar geen karper.

Maandag is de dag van het baarzen, daar heeft Peter zich het meest op verheugd. We ontmoeten Bas op de bekende plaats, de parkeerplaats van de Mac. De haven is er één met wisselende vangsten, 's winters tref je goede dagen maar 's zomers ook. Zelfs op warme zomerdagen kan je goede vangsten maken. Maar even zo goed is er geen baars te vinden. De eerste aanbeet die ik krijg is er één die er wezen mag. De vis gaat door de slip maar ik kan niet bedenken welke vissoort het is. Het zijn geen beuken van baars of snoekbaars en het is ook geen snoek. De vis gaat regelrecht naar de overkant en eenmaal tot zo ver gekomen is de kracht er goed deels uit. Als ie naar het oppervlak komt blijkt het een paling en van een goed formaat. Scheppen lukt helaas niet met onze kleine netjes die voor baars bedoeld zijn. Het enige is een foto er van en die koester ik samen met de herinnering want zo vaak komt het niet voor dat een paling op een shad wordt gevangen.

De baarsjes zijn niet al te groot die gevangen worden maar het houdt ons scherp. Na een kopje koffie en de statiefoto lukt het bas nog een aardige baars te vangen. We gaan daarna naar een andere haven. Daar sneuvelen nog tal van baarsjes maar ook wordt er flink aan het rubber gerukt. Dat maakt het wel ontzettend spannend.

De laatste uurtjes worden besteed aan een poging een karpertje te vangen. Karpers zat maar niet vooruit te branden. Wel een brasem en het is gek dat er niet meer van zijn gevangen want op de voerplek waren ze goed te zien. Er was toch wel een mooi avontuur met een karper door Peter. De vliegenhengel heeft meer voorkeur dan de karperhengel en hij vist zo graag met een nimf of voorn. En juist hij krijgt er een karper op. Ook deze vis lost de haak vlak voor het net door een ontstuimige uitval, terwijl de dril zo rustig was verlopen op het draadje van twaalf honderdste.

Dinsdag wilden we vissen op geep en makreel en we togen naar de de kust van waar er met een spinhengel van tien gram gevist kon worden. Ook een plughengel met geepdobber was paraat. Er was nogal wat branding maar we zouden er wel kunnen vissen ware het niet dat er geen meeuw te vinden was boven het water. En die moeten er toch wel zijn wil je niet de hele dag in het ongewissen vissen. Met de kijker tuurden we de zee af maar er was geen groepje meeuwen te vinden, wel een visser. We moesten hem maar eens polsen over de vangst van geep en makreel. We werden heel veel wijzer, hij gooide aan één stuk door met een paternoster en ving niets. Ook hij miste de meeuwen. Daar gaan we onze energie niet aan verspillen. Op naar de afsluitdijk! Gelukkig was het voor Peter (uit Vlaanderen) een mooie gelegenheid de afsluitdijk te zien want gepen, makrelen en meeuwen waren daar ook niet te bespeuren.

Woensdags zouden we het nog een keer op karper willen proberen. Voor de zoveelste keer zeer vroeg op. Goed we konden uitslapen want 03:00 uur was niet nodig, het water lag vlakbij en 03:30 was een mooie tijd. De koffie hoor ik al pruttelen, die Peter aan het zetten was. Die stapt, als het wekkertje gaat, gelijk uit bed, ik begon daar nogal moeite mee te krijgen.

Het watertje ligt er zo mooi bij, en dan krijg je het idee dat het wel lukken zal, sterker, je denkt, "ik vang ze vandaag!"  Karpers die kolken bij de voerstekken maar giebels die het aas pakken. Giebels zijn vissen die altijd azen maar vooral als je met een karperhengel aan het water zit. Ik vang alleen Giebels maar Peter ook voorns een brasem en een ruisvoorn.

Donderdag, de laatste visdag alweer. We moesten kiezen, met een bootje het water op of met de spinhengel op snoek en daarna naar de haven voor baars. Peters keus was de spinhengel en daarna baarzen, de baars dat was het belangrijkste, hij wordt een echte baarsbeuker. Alle twee met een streamer in een polder die op dit moment erg mooi uitziet. Er is veel begroeiing langs het water maar hier en daar is er goed te vissen en kan je een vis ook behoorlijk landen. Kleine baarjes voel ik op de streamer en plots een stevige aanval die weer losschiet. Ik weet bijna zeker dat het baars was en voor polderbegrippen een grote. In de verte zie ik Peter met een kromme hengel en zijn net gereed. Even naar 'm toe want het is een serieuze vis. Ik neem de taak over de snoek te scheppen en dat gaat niet makkelijk met het kleine pannetje dat ik bij me heb. Gelijk al zo'n mooie snoek, we zijn nog naar net begonnen. Tussen de aanvallen van een paar steekvliegen die me behoorlijke bulten en jeuk verschaffen, mag ik een klein snoekje haken. Ook Peter vangt er een kleintje bij. Baarsjes vang ik regelmatig aan de relatief grote streamer, die zouden op een rapier voor heel veel plezier kunnen zorgen. De begroeiing in de sloot wordt hinderlijk om er goed te vissen, zelfs met een streamer. Na een boterhammetje en drinken gaan we terug. Mischien nog even in het water aan het begin een laatste poging doen. Het plekje hadden we al uitgekamt maar er kan nu wel een snoek liggen. Het is ook zo, vlak langs een vuilplek aan de kant gaat de streamer en een geweldige kolk is het resultaat. Ja, de snoek zit er aan maar het was geen harde aanbeet. We gaan naar de haven.

Lekker peuteren langs het kantje, lukt het niet dan de verre worpen naar de overkant. Zo kammen we het water uit. Dan vang je ook wel wat want er zit altijd wel een baarsje dat het huppelende shadje niet kan weerstaan. Ik vang een paar baarsjes die het beukertje goed krom houden en ik los een aantal mooie baarzen. Peter doet het beter, eerst een grote snoek bijna in het net maar op het laatste moment los, en en dan komen de baarzen. Als een terriër bevist hij een baarsgleuf en dat levert baars op, en ze worden steeds een stukje groter. Tot één van 37 centimeter brengt hij het. Geen foto helaas, die was niet bruikbaar. Jammer want zo'n eerste grote baars hoort aan de muur, in ieder geval in het plakboek. Deze laatste mooie vis was een goede afsluitng van een weekje vissen.

Ap  

_______________________________________________________________________________