_____________________________________________________________________________

5 en 6 april 2010

Winterbaarzen werd karpervissen

Het was ons niet gegund een winterafspraak te maken om te baarsvissen in de haven omdat de vorst meerdere keren roet in het eten gooide. Het verschuiven van de datum richting de gesloten tijd liet ons steeds meer geloven dat het niet om de baars zou gaan maar om karper of voorn. We wilden toch graag met elkaar vissen en we zetten de afspraak op 5 en 6 april. Niet de allerbeste tijd voor karper en voorn en zeker niet gezien de erg lage temperaturen. Maar het is er toch van gekomen en Peter had nog nooit een karper gevangen dus was er kans een nieuwe vissoort op zijn naam te schrijven. Peter was heel vroeg vanuit België vertrokken om zo rond een uur of acht in de morgen aan te komen.

Na de lange rit wordt de inwendige mens versterkt. Het balletje en de koffie is al eerder aan bod gekomen in een verslagje maar deze keer betreft het een uniek moment. Peter vindt een balletje lekker en koffie is ie ook gek op maar voor een combinatie haalt hij lichtelijk zijn neus op. Je kan wel raden wat ik voor 'm klaar heb staan. Peter aan de bal met een bakkie! Hij wil niet anders meer!

De auto wordt volgestouwd met hengelspullen, boterhammen en koffie. We zoeken het Westland op omdat er een venijnig windje staat, morgen dan is het warmer en gaan we de polder in. De eerste stek is helemaal uit de wind en het is zelfs aangenaam van temperatuur. Maar helaas is er geen vis te bespeuren dus verkassen we naar een volgende stek. Daar wordt het eerste karpertje gevangen bij het uitpijlen, zomaar spontaan! We ontmoeten een jonge lichtervisser die ook graag en vaak door het Westland struint met zijn Fair Playhengel. "Is dat je snoekbaarshengel" zo werd ik aangesproken. Dat is opmerkelijk want ik had m'n snoekbaarshengel bij me. Hij blijkt een trouwe lezer van lichtervissen en zijn pa ook. Hij had al karper gevangen op de plek waar Peter en ik naar toe gaan.

     De kop is eraf met de eerste vis                 Zeldzaam in het Westland                      Een heel aparte licht kleur

Op deze stek heeft de wind vat op ons, en dat is verre van aangenaam. Onze pennetjes gaan ook een eigen leven lijden in de stroom die er staat. Als er geen wind is en het water stoomt niet, is dit een prima stek waar redelijk grote karper gevangen kan worden. Mijn pen gaat er in één rechte lijn vandoor, de lijn loopt strak en de snoekbaarshengel kromt zich sierlijk. Aan het weglopen van de pen dacht ik aan brasem en na het aanslaan gok ik op Giebel maar het blijkt een vis die bij uitzondering hier gevangen wordt, een Zeelt.

We gaan een eerdere stek opzoeken en eens kijken of er al karper op het voertje zit. Nadat Peter een keer misslaat, wordt de tweede aanbeet door hem verzilverd. Zijn eerste karper is een feit. Er komt op deze plek ook nog een brasem in het net maar meer kunnen we er niet van maken. Nou ja, er zit nog wel eens een visje aan de haak, een zogenaamde grondeling. Heel vervelende visjes die je aas verslepen en soms van de haak weten te krijgen. En soms vreten ze zich met hun relatief grote onderstandige bek over de haak heen.

                Peters eerste karper                  Een prachtige wegloper was het...           Een polder voor mooie karper

De tweede dag hadden we gereserveerd voor de voorn aan de vliegenhengel, voor Peter en voor mij de vlok of brasemhengel maar er was geen voorn te bekennen. Water dat zelfs in de luwte ligt daar was geen rimpeltje te zien van een vis. Als het een paar dagen warm blijft zal het hier krioelen van de baars, voorn en ruisvoorn en kan je met de vlok of vliegenhengel leuke visdagen maken. Als alternatief een poldertje voor de karper. De zon schijnt goed en de wind is niet koud. De voerplekjes worden gemaakt en de stekken worden ingenomen. Bij het pijlen verstoort Peter een karper en hoewel dat jammer is, brengt dat ook perspectief, er is karper aanwezig. Het zal het enige teken van karper blijken helaas. De polder helpt Peter niet aan een tweede karper.

Hoewel we deze tweede dag niets kunnen vangen is de dag zeer snel omgegaan en dat geeft een beetje aan hoe prettig het is in de polder te zijn en het gezelschap meegerekend uiteraard. De zon heeft onze koppen lekker gekleurd en we gaan met gemengde gevoelens naar huis. Aan de ene kant is het jammer dat het vissen er op zit maar aan de andere kant, we rijden zuurkool met worst tegemoet want we zijn behoorlijk hongerig na een dagje polder! Peter is er twee dagen maar het zou een week moeten duren, wat zeg ik....een maand! Ach wat klagen we, we hebben nog een weekje tegoed in Noord-Holland en Ierland staat na vandaag ook op het programma!

We sluiten de avond af met een dvd "Pike on the Fly" snoekvissers in Amerika en hopen er op dat we het zo druk krijgen in Ierland.

Peter bedankt!

Ap  

_______________________________________________________________________________