_____________________________________________________________________________

14 maart 2010

Verzamelbeurs en Biesbosch

Pas op je beurs op de beurs! Dat kun je wel stellen als je naar een verzamelbeurs van hengelmateriaal gaat. Voordat je het weet zie je de bodem van je eigen beurs.
In Oud-Empel, in "de Lachende vis" is het gezellig druk. Frans is er ook en later ontmoet ik de twee Hansen en Ton. Ton is onze gastheer en laat daar ook geen misverstand over bestaan. Doen we het in 's-Gravenhage met een half bakje koffie en een moorkopje, in het Brabantse zijn de porties iets groter. Zet je de Haagse versnaperingen naast de koffie en de Bossche bol dan lijkt dat op kleinduimpje en de reus!

We doen nog een rondje en de knip gaat weer open. Oude spinners, tijdschriften uit vervlogen tijden, reelringen en spinnerblaadjes verwisselen van eigenaar. Hoewel het een kleine beurs is, is er heel veel te zien. Vooral molens, en dan van een model dat op een snijbonenmolen lijkt en andere modellen die je er zeker voor kan gebruiken. Ik heb niet veel met deze oude mechaniekjes maar bij een glashengeltje wil ik wel even stilstaan.

Mijn doel was naar kunstaasjes uit de jaren zeventig uit te kijken en daar vond ik wat van. Een eerste jaargang vissport ging ook de tas in en ook een prijslijst uit 1985 van de firma Schreiner. Maar waarom moet ik nou alles twee keer kopen? Vissport was ik vroeger op geabonneerd en heb ik net als veel visboeken, die ik ook de laatste tijd weer zo nu en dan terug kocht, weggeven. De oude kunstaasje? Ach ja, die verspeelde ik grotendeels. Heel weinig hield ik over en dat is nu weer een beetje aangevuld. Pure nostalgie!

Zo struinend op de beurs, gaan m'n gedachten naar de jaren zeventig toen ik viste, m'n eerste karperhengel kocht, m'n vaste stokje de kast in ging, samen met de enorme brasempennen die een opsteker mogelijk maakte gelijk een lantarenpaal. Veertig jaar geleden allemaal. Het leuke van dit weekend is dat het voor vele vissers, van het lichtere werk,in de jaren zeventig begon. Ook Ton waar ik logeer, omdat we morgen met Bas de Biesbosch gaan verkennen, liep in die tijd het onschuldige lichtervissenvirus op.

Bij Ton thuis, blader ik in de eerste aflevering van de eerste jaargang van vissport die opent met een artikel over de Biesbosch. Dat kan geen toeval zijn! We doen 1970 over, wel een beetje andere visserij als werd beschreven, hoewel de vissoort die we onder andere willen bevissen, er toen werd uitgezet, de snoekbaars. Het zou natuurlijk prachtig zijn om één van de nakomelingen van de 100.000 snoekbaarzen die door de OVB werden uitgezet, aan de haak te krijgen. Maar eerst de inwendige mens versterken doormiddel van de culinaire hoogstandjes van Ton. Ik snuffel nog wat in de vissport en de prijslijsten terwijl de Cas Spijkers van lichtervissen de geuren van zijn vorderingen mijn richting opstuurt.

Na een avond van lekker eten en gezellige hengelpraat staan we om half zes op. De proviand wordt verzorgd, de tassen gepakt en na een broodje met thee gaan we op pad. Eerst de boot ophalen en dan naar de afgesproken plek waar Bas naar toe komt. De boot gaat te water maar we gaan eerst het erg mooie baarshaventje uitkammen. Niets uit de haven weten te harken maar eenmaal in de boot verheugen we ons op nieuwe kansen. De eerste stek gaat door omstandigheden rustig met de supersonische visboot maar als er een grote afstand overbrugt moet worden op het grote water, gaan we vliegen. In minder dan geen tijd zijn we bij de stekken die Ton ons voorstelde.
 

Er zijn meer vissers op het water die ook nog niets hebben gevangen. Het lijkt niet een beste visdag maar een verkenningsdag. De mooie Biesbosch kent heel wat mooie visplekken voor de snoekbaars en baars visserij maar ook voor voorn en ruisvoorn of winde. Nu genieten we maar van al dat moois om ons heen en laten de baarzen de baarzen maar. Het kan niet altijd feest zijn, hoewel, de laatste lichtervissendagjes leverden niet al te veel vis. Ton probeert ons nog wel de beste stekken die hij kent door ons te laten bevissen, en cijfert zichzelf helemaal weg door alleen maar te driften over de visgronden, maar als de vis niet wil.....

Een lange rit is het nog naar het haventje met de trailerhelling maar een mooie rit. De wind is gaan liggen en de boot zoeft door het water langs de prachtige natuur. Als de boot weer op de trailer staat, rijden we nog even langs een snackbar waar we een hapje eten voor we weer naar huis vertrekken.

Ap  

_______________________________________________________________________________