_____________________________________________________________________________

23 februari 2011

Dikke voorns

Ton en ik gokken niet alleen op de laatste baarzen, dus buiten het lood en rubberspul wordt er ook een tasje gevuld voor een paar mooie blankvoorns. Het is lekker koud, koud zoals het hoort te zijn bij het baarzen. Koude neuzen weer en koude vingers die nog net een knoopje kunnen leggen. Baarzen moet je voelen! Maar we voelen geen baarzen op één na die een rukje geeft...zeer lui vast pakt, schudt en weer los laat. Het was het enige wat ons rubbertje op deze baarstocht meemaakte. En toch, toch vermaak je je dan aan dat ijskoude water. Even later lopen we een bekende visser tegen het lijf die op voorn vist. Hij heeft er geen baars tussendoor gevangen. De blankvoorn is er nog steeds maar het is minder aan het worden. We besluiten het rubber op te bergen en de hengels voor de blankvoorn op te tuigen.
 

Ton heeft een voertje meegenomen dat hem moet helpen aan een paar mooie blankvoorns. Hij laat me ook zien waar zo'n voertje toe in staat is. "Dikke blankvoorns" staat vet gedrukt op de verpakking. Nu moet het wel lukken. Mijn dikke blankvoorn is al een feit en dat zonder voer maar Ton volgt al snel met een hele dikke voorn. Het helpt echt dat dikkeblankvoornvoer. We pikken er om de beurt mooie dikke voorns uit. Ton geniet zichtbaar en van de kou lijkt hij geen last meer te hebben. Op het laatst vissend in de sneeuw, vergeten we zowat de tijd en we moeten nog voor een andere hobby op pad...en een hapje eten...druk, druk, druk, druk, druk! Het leven van vissermannen gaat ook niet over rozen :)

Ap

_______________________________________________________________________________