_____________________________________________________________________________

31 januari 2011

Zelf vangen is leuk maar....

we kunnen ook erg van andere vissers genieten

Tijdens een praatje met een paar voornvissers komt Ard aangereden. Er staat weer een baarsdagje geplanned want vissen in de haven op baars verveelt nooit. De voornvissers doen aan de zondagochtend wintercompetitie en kijgen een plek toegewezen door loting. En het lijkt er op dat de vissers waar ik mee sprak niet zo gelukkig waren met hun lot. Ze vingen nauwelijks wat. Achterin de haven zou het beter gaan daar werd wel voorn gevangen. Waar voorn zit zit baars, tenminste meestal. Toch eerst maar aan deze kant van de haven proberen want je weet nooit met die gestekelde rakkers.

Het is als afgelopen woensdag, in het heldere water lijkt er geen vis te leven, in ieder geval geen hongerige baarzen. Na een bak koffie verkassen we naar de de andere kant. Er is nog steiger over waar geen voornvissers zijn en daar doen we het maar even mee. Tijdens de competitie hebben ze liever geen scharrelende baarsvissers over het steiger. Dat respecteren we en blijven uit de buurt.
 

Maar hoewel we redelijk dicht bij de brug kunnen vissen, het lukt niet een baars te haken, We krijgen niet eens één rukje aan het rubber. Er blijkt een mooi plekje op de brug waar Ard en ik kunnen vissen. De shadjes huppelen al gauw over de bodem maar we worden wel erg afgeleid door de mooie bakken van blankvoorns die gevangen worden. Wat een prachtige dikke vissen zijn dat toch. Ik heb intussen een baarsje gelost en een tweede die er echt toe doet blijft er wat langer aan zitten maar lost uiteindelijk ook. Maar... er komt ook wat in het net, al is het niet veel en ook niet erg groot.

We spitten rond de brug alle plekken om en blijven soms gebiologeerd kijken naar de voorns die gevangen worden. Intussen hebben de voornvissers geruild met de vliegende brigade. De vlieghengels staan prachtig krom en we genieten meer van andermans visserij dan die van onszelf. Ard vangt de laatste baars vanaf de brug. Er is geen baars meer langs de brug te vangen en onder de brug is niet eens plaats meer voor ze. De voorns liggen er zij aan zij. Als de shads over de bodem huppelen voel je de voorn en wordt er soms één vals gehaakt. We doen hier en daar nog een worpje omdat we het niet kunnen laten maar dan zetten we er een punt achter. Het is mooi geweest.

Ap

_______________________________________________________________________________